مزایا و معایب کفش تخت
بررسی مزایا و معایب کفش تخت یک بحث تخصصی در در رابطه با سلامت اسکلتی بدن است که توسط بسیاری از خریداران مورد توجه قرار می گیرد.
بسیاری از افراد بر این باورند که حذف پاشنه یعنی ارگونومیک بودن کفش!
اما واقعیت این است که تخت بودن مطلق کفش، هم معنی ارگونومیک بودن آن نیست! چه بسا که در بسیاری از طراحی ها به سبب عدم حمایت کفش از قوس پا، جذب شوک و توزیع نامناسب فشار در هنگام راه رفتن، مواردی از مشکلات برای فرد به وجود می آید.
حال این سوالات پیش می آید که "کفش تخت بپوشیم یا نه؟"، "آیا کفش های تخت سبب بروز مشکلات مختلف می شوند؟"، "آیا این کفش ها به ستون فقرات شما آسیب می زنند؟" و...
برای دستیابی به پاسخ این سوالات، در این مقاله از شیکومد با ما همراه شوید؛ در اینجا با نگاهی موشکافانه و بدون شعارهای بازاریابی، تلاش می کنیم که انتخابی حرفه ای را برای شما رقم بزنیم.
شناخت مزایا و معایب کفش تخت
فراموش نکنید که همیشه انتخاب آگانه، وابسته به شناخت مرز بین مزایا و معایب کفش تخت است.
حتما شما هم شاهد محبوبیت انواع کفش کالج در مدل های بدون لژ و مدل هایی از کتونی که کاملا مسطح هستند در استایل های روزمره بوده اید!
تفاوت های بسیار ظریفی میان کفش تخت استاندارد و کفش تخت غیر استاندارد وجود دارد که بهتر است آن ها را در خرید کفش مد نظر قرار دهید.
ویژگی های تخصصی که از منظر ارتوپدی در دو دسته ی تفکیک شده ی مزایا و معایب قرار گرفته اند را در ادامه بیان می کنیم.
بررسی مزایای کفش تخت
بسیاری از متخصصان پاتولوژی تاکید می کنند که اگر کفش تخت به درستی طراحی و تولید شده باشد، می تواند مزایای فیزیولوژیک مهمی داشته باشد.
برخی از مزایای کفش تخت عبارتند از:
- تقویت حس عمقی و تعادل: به دلیل نزدیک بودن کف پا به سطح زمین، سیستم عصبی–عضلانی پا، بازخورد بهتری از ناهمواری ها دریافت می کند؛ این موضوع به حفظ تعادل طبیعی بدن بسیار کمک می کند.
- جلوگیری از فشارهای مخرب پنجه ایی: در کفش های تخت، فشار وزن بدن به طور یکنواخت در سطح پنجه و پاشنه توزیع می شود؛ این مزیت از بروز عارضه هایی مانند هالوکس والگوس جلوگیری می کند.
- راحتی در استفاده کوتاه و سبک: کفش های تخت عمدتا از وزن سبکی برخوردار هستند؛ همچنین طراحی آنها به نحوی است که هیچ فشاری به تاندون های جلوی پا وارد نمی کنند؛ بنابراین برای رانندگی و کارهای اداری مناسب هستند.
بررسی معایب کفش تخت
اگر عوارض کفش تخت را نشناسید و مدت زمان زیادی از کفش های غیر استاندارد استفاده کنید، حتما با بسیاری از آسیب ها روبرو خواهید شد.
برخی از این آسیب ها عبارتند از:
- در صورت عدم وجود پاشنه مناسب، ضربه ناشی از برخورد پا با زمین مستقیما به استخوان پاشنه منتقل می شود؛ این ضربه از طریق استخوان ساق پا به زانو و مهره های کمر منتقل شده و آسیب های جدی را به همراه خواهد داشت.
- یکی از معایب کفش تخت، آسیب دیدن تاندون آشیل است؛ در کفش هایی که لژ پاشنه صفر است، ماهیچه های پشت ساق پا و تاندون آشیل در حالت کشیدگی دائمی قرار می گیرند که این امر موجب اسپاسم عضلانی و درد شدید در ناحیه ساق و کف پا می شود.
- بدون وجود کفی ارگونومیک و ساپورت قوس پا، بافت همبند کف پا در هر گام، تحت فشار کششی غیر طبیعی قرار می گیرد که این موضوع سبب بروز التهاب مزمن در پا می شود.
آیا کفش پاشنه صفر استاندارد است؟
برخلاف تصور عمومی که کفش تخت را معادل راحتی می پندارند؛ از منظر ارتوپدی، پاشنه صفر لزوما یک استاندارد فیزیولوژیک برای اکثر افراد نیست!
در واقع پا برای حرکت نرمال در سطح صاف، نیازمند یک دراپ یا همان شیب ملایم (معمولا بین 8 تا 12 میلی متر) است؛ این شیب سبب می شود که فشار ناشی از برخورد پاشنه پا به زمین مدیریت شده و انرژی به پنجه ها منتقل شود.
حقایق ناگفته در مورد کفش تخت
کلید اصلی برای خرید تخصصی و حفظ سلامت پاها، شناخت دقیق فواید و مضرات کفش های تخت و تفکیک آنها از باورهای غلط است.
در دنیای مد و استایل، تخت بودن کفش همیشه به معنای استاندارد بودن آن نیست! برخی از افراد بدون آگاهی از مزایا و معایب کفش تخت، بر این باورند که کفش های تخت همیشه بهتر از کفش های پاشنه دار هستند! اما، حقیقت چیز دیگری را به شما می گوید!
به این باورهای غلط فکر کنید:
- کفش تخت برای پیاده روی های طولانی بهتر از کفش پاشنه دار است.
- کفش تخت برای کسانی که کف پای صاف دارند، ایده آل است.
- کفش تخت را دیگر نمی توان مورد استفاده قرار داد.
حقیقت این است که بسیاری از کفش های لژدار بهترین گزینه برای پیاده روی هستند.
آیا می دانستید افرادی که دچار کف پای صاف هستند با استفاده از کفش غیر استاندارد تخت برای زمان طولانی، دچار چرخش مچ به داخل می شوند؟
اگر یک کفش تخت زیبا و شیک دارید، کافیست از یک کفی ارتوپدی نیمه یا کفی تمام طول ضربه گیر استفاده کنید.
شاید برای تان مفید باشد:
کدام فرم پاها هرگز نباید کفش تخت بپوشند؟
تا اینجا با بررسی مزایا و معایب کفش تخت دریافتیم که این کفش ها برای همه افراد مناسب نیستند.
در اینجا به سه گروه اصلی که در انتخاب کفش تخت باید وسواس زیادی به خرج دهند، اشاره شده است:
- افرادی که از کف پای صاف برخوردار هستند.
- افرادی که از کف پای گود برخوردارند.
- افرادی که دچار عارضه ی تاندونیت آشیل و التهاب فاشیا شده اند.
کدام افراد می توانند کفش تخت بپوشند؟
همانطور که کفش های تخت برای برخی افراد ممنوع یا محدود هستند، برای گروهی دیگر از افراد، گزینه ای ایده آل، راحت و کاملا ایمن به شمار می روند.
اگر شرایط زیر را دارید، کفش های تخت استاندارد می توانند بهترین دوستان پای شما باشند:
- افرادی که از پای نرمال و ساختار ارگونومیک متوازن برخوردار هستند: این افراد به طور ژنتیکی و ساختاری می توانند ضربات ناشی از راه رفتن را بهتر مدیریت کنند.
- کسانی که تحرک روزانه و پیاده روی های طولانی مدت ندارند: افرادی که بیشتر روز پشت میز کار بوده یا رانندگی می کنند.
- افرادی که دوست دار استایل های مینیمال هستند: علاقمندان به مد و فشن که ترجیح می دهند در دورهمی ها و مهمانی ها، از کفش های تخت استفاده کنند.
شاید برای تان مفید باشد:
کفش تخت مناسب باید چه ویژگی هایی داشته باشد؟
اگر شما هم به دنبال یک خرید تخصصی و سلامت محور هستید، بهتر است به موضوع مزایا و معایب کفش تخت توجه ویژه ای داشته باشید.
در نظر داشته باشید که تفاوت بین انتخاب کفش ارگونومیک و کفش آسیب رسان، تنها در "جزئیات ساختاری" آن نهفته است.
برای اینکه هم یک استایل مینیمال شیک داشته باشید و هم سلامت اسکلتی خود را تضمین کنید، بهتر است پیش از خرید، به این فیلترهای تخصصی توجه کنید:
- تست پیچش طولی و عرضی: یک کفش تخت استاندارد نباید مانند یک دستمال کاغذی مچاله شود.
- بررسی نقطه خمش طبیعی: کفش باید دقیقا در جایی خم شود که پای شما خم می شود.
- ارزیابی کفی میانی و لایه ضربه گیر: کفش تخت هرگز نباید ضخامت کفی کمتر از 1.5 سانتی متر داشته باشد.
- پایداری ساختار پاشنه پوش: دیواره پشتی کفش که دور کاسه پاشنه قرار می گیرد، ستون اصلی تعادل مچ پا است؛ این بخش باید کاملا محکم و استوار باشد و به راحتی فرو نرود.
